Jury Rapport Henri Nouwen Manuscriptprijs 2002 |
Last modified: 05 June 2006 22:46:00 |
|
Tegen U, die een aantal van deze meditaties gelezen hebt, of misschien wel allemaal, wil ik zeggen: stop niet hier. Ga zelf verder. Mijn woorden zijn slechts bedoeld om u aan te moedigen uw eigen woorden te vinden en mijn gedachten willen u slechts helpen uw eigen gedachten te ontdekken.Wat ik in dit boek geschreven heb, is een uiting van mijn eigen, persoonlijke, geestelijke pelgrimstocht, beperkt door mijn eigen persoonlijkheid, tijd , plaats en omstandigheden. Uw geestelijke pelgrimstocht is even uniek als de mijne, met zijn eigen unieke schoonheid en zij eigen unieke grenzen. Ik hoop dat de beschrijving van Gods liefde in mijn leven u de vrijheid en de moed zal schenken Gods liefde in uw leven steeds duidelijker te zien en aan anderen mee te delen. Het is alsof deze woorden het motto waren voor verscheidene inzenders van manuscripten voor de Henri Nouwen-Manuscriptprijs. De jury - waarvan Ilse Bulhof, Veerle Draulans, Jacobine Geel en Peter Vande Vyvere de andere leden waren, en die werd bijgestaan door de Laurent Nouwen en de uitgever Lieven Sercu - kreeg zestien vaak indrukwekkende en ontroerende, meestal; zeer persoonlijke essays te lezen. In verscheidene daarvan deed de schrijver of schrijfster verslag van een eigen spiritual journey, en omdat die - nogmaals in de woorden van Henri Nouwen - uiteraard bepaald was door haar of zijn persoonlijkheid, tijd, plaats en omstandigheden, was elk van die verslagen uniek. Boosheid, verdriet, veel zoeken, niet altijd vinden waren aanwezig in de zestien door de jury beoordeelde manuscripten. Enkele daarvan waren minder een zoektocht als wel een verslag van bevindingen: een boeiende historische verhandeling bijvoorbeeld over de spiritualiteit van St. Patrick, met relaties naar onze tijd van leven, een eigenzinnige interpretatie van het evangelie van Johannes, en zelfs twee theologische tractaten. Bij de laatste stond de jury voor de vraag of die wel pasten in de doelstelling van deze prijs. Wellicht is enige verduidelijking nuttig met het oog op de inzendingen voor 2004. Op één tekst na (die duidelijk niet aan de formele criteria voldeed) heeft de jury alle inzendingen in de beschouwingen betrokken en beoordeeld op hun betekenis als "hedendaags, spiritueel en inspirerend manuscript". Henri Nouwen heeft - in tegenstelling tot de opvatting dat spiritualiteit het slotakkoord is van iemands fysieke, emotionele en intellectuele ontwikkeling - opgemerkt dat het spirituele ons met de conceptie meegegeven is. Zo hebben we ook de manuscripten gelezen. Een manuscript krijgt zijn betekenis als spiritueel document niet door een soort happy end, maar door het kenbaar worden van een dimensie die verscholen van meet af aan in het verhaal - een levensverhaal - meegegeven is. De jury heeft een bijzonder manuscript - met de titel "De sferen" - op zich laten inwerken dat ons trof door een buitengewone zeggingskracht van de taal en de spanning die de schrijver in het verhaal heeft weten te leggen. Ondanks deze kwaliteiten heeft de jury tot de conclusie moeten komen dat het manuscript te ver van de doelstelling van de Henri Nouwenprijs verwijderd was, om voor bekroning in aanmerking te komen. Drie manuscripten zijn in de uiteindelijke afweging betrokken. Deze hebben met elkaar gemeen hebben, dat ze op een zeer persoonlijke wijze verslag doen van al dan niet werkelijk gebeurde ervaringen en daarin diepe lagen van de betrokken personen en hun levensloop aanboren. Een van deze drie manuscripten - we nemen aan dat het hier om een autobiografische tekst gaat - doet verslag van de wederwaardigheden van iemand die als orthopedagoog werkzaam is in de zorg voor mentaal gehandicapten: een reeks korte verhalen uit de praktijk, met mooie en moeilijke momenten, ontmoetingen met ouders en collega's, de werkdruk als gevolg van de regulering van de zorg, een professor uit Nederland die een lezing geeft en moeite heeft contact te maken met degenen om wie het ging. De samenhang van al deze verhalen is gelegen in de blik waarmee de schrijver naar anderen kijkt. Hij gaat de weg die "voor hem bedoeld is", ontmoet mensen, met al hun mogelijkheden en beperkingen, en beseft dat wanneer er twee of meer in naam van Jezus samen zijn, Hij in hun midden is. Zo'n relaas verdient het, in de ogen van de jury, verder te worden bewerkt met het oog op publicatie. Deze schrijver laat blijken dat hij in al deze ontmoetingen, in staat is verder te zien, verder dan de ogenschijnlijke realiteit van alledag. Verder zien: dit is de titel van het manuscript dat de jury heeft voorgedragen voor de toekenning van de Henri Nouwen-manuscriptprijs 2002. Ik verzoek de auteur van dit manuscript, die heeft ingezonden onder de code Ago 219 en die - als het inderdaad een autobiografisch document is - luistert naar de voornaam Herman, naar voren te komen en zich bekend te maken. De winnaar is Herman Wouters uit Leuven! namens de jury, Ernst Hirsch Ballin |